Kolubarska metoda

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Isprava o žigu - Registarski broj 50585
Isprava o patentu - Broj 49522

Kolubarska metoda (kratica KM, engl. Method of Colubara), žig broj 50585 koji je priznao Zavod za intelektualnu svojinu Ministarstva za unutrašnje ekonomske odnose tadašnje Srbije i Crne Gore s pravom prvenstva od 29. VI. 2004. godine, a koji u sebi sadrži tri patentirana i uspješno primijenjena pronalaska (postupka) – inovacije dr. Ljubinka Ilića, koje se koriste u borbi protiv prirodnih nepogoda kao što su klizišta, slijeganje terena i pojava vlažnosti.

Patenti[uredi - уреди | uredi izvor]

Pronalazač dr. Ljubinko Ilić

Prema redoslijedu zaštite radi se o inovacijama:

Te inovacije baziraju se na principu jonske izmjene i međusobno se prema potrebi na terenu upotpunjuju i upotrebljavaju jednom istom opremom. Sanacija je neinvazivna, ekološka i ekonomična, što dokazuju potvrde uspješnosti prilikom sanacije.

Inovacija "sanacija klizišta neinvazivnim postupkom" publikovana je na kongresima i simpozijima u mnogim zemljama (Australija, Crna Gora, Čehoslovačka, Hrvatska, Japan, Kina, Poljska, Rusija, SAD, Srbija, Švicarska...)

Pronalasci dr. Ljubinka Ilića nastavak su i vrhunac njegovog naučno-istraživačkog rada, koji je nastavio s kćerkama Majom i Jasnom, tako da je od sedam pronalazaka tri pretvorio u inovacije.

Ocjene kolubarske metode[uredi - уреди | uredi izvor]

Prof. dr. Nedeljko Dželetović kolubarsku metodu naziva metodom Ljubinka Ilića i smatra da ona može naći široku primjenu ne samo u sanaciji nestabilnih padina-klizišta, već i pri poboljšanju svojstva tla ispod temeljnih stopa i u sprečavanju pojave vlažnosti.

Bivši direktor jugoslovenskog Saveznog zavoda za patente Blagota Žarković kaže da tamo gdje drugi dogone veliku mehanizaciju za otkopavanje i saniranje nestabilnih zona i klizišta, ili ih podziđuju, dr. Ljubinko Ilić u podnožje i vrh brda koje klizi zabada elektrode i problem rješava tako što kroz njih pušta jednosmjernu struju i efektima elektroforeze i elektroosmoze isušuje tretirano klizište i povećava njegovu čvrstoću smanjenjem pornih pritisaka.

Zahvaljujući kolubarskoj metodi sanirana su mnoga klizišta u Srbiji i isušena vlaga iz mnogih zgrada u Srbiji i drugim zemljama, među njima i u belomanastirskoj crkvi svetog arhangela Mihaila, u crkvi svetih apostola Petra i Pavla u Bolmanu i u rodnoj kući Milutina Milankovića u Dalju.

Metoda je nazvana po Kolubarskom ugljenom basenu, koji se nalazi 60 km jugozapadno od Beograda, a u kome je na eksploataciji ugljena godinama radio autor metoda dr. Ljubinko Ilić.

Prednosti kolubarske metode[uredi - уреди | uredi izvor]

Osnovne prednosti ove metode u poređenju s konkurencijom su:

Izvor[uredi - уреди | uredi izvor]

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]